Swi3zy blog

Fire

2010-03-15T12:30:00.000-07:00

Z powodu zachorowania i nadatku czasu, mam chwilkę, aby coś napisać :-). Wpadłem w na tego typu tutorial do photoshopa: Flaming Photo. Chciałem pokazać jak zrobić tego typu fotkę w moim ulubionym (darmowym) GIMPie.

Potrzebujemy dwie fotki. Jedną do przerobienia i drugą: płomyczek. Dalej postępujemy jak w tutorialu photoshopa.

Otwieramy obrazek do przerobienia (dla wygody nazwany: przeróbek )i wklejamy jako nową warstwę płomyczek.
Duplikujemy warstwę przeróbka i mając aktywny duplikat klikamy Color>Desaturate (desaturacja).
Mając ciągle aktywną warstwę Przeróbka duplikat odwracamy w niej kolory: Colors>Invert
Teraz musimy wyszukać krawędzie, tak by otrzymać coś na wzór szkicu, a więc: Filters>Edge-detect>Edge... - Krawędź. Metoda najlepsza to chyba 'Sobel', intensywność narzędzia dobieramy, tak by otrzymać wyraźne krawędzie twarzy.
Kolejnym krokiem jest utworzenie czarnej warstwy znajdującej się pod warstwą Przeróbka duplikat.
Czas przejść do najważniejszej części projektu, czyli nałożenia ognia na włosy :-). Kopiujemy warstwę Płomyczek, przenosimy kopię nad wszystkie warstwy, zmieniamy sposób krycia na Screen (Rozjaśnianie) i rozpoczynamy manipulację :-).

Proponuję najpierw rozciągnąć i obrócić (narzędzia 'Scale' - Shift + T, 'Rotate' - Shift + R), tak by jęzorki płomyka były końcówkami jakiejś części włosów.
Dalej jeżeli coś nam nie pasuje, włączamy narzędzie IWarp (Filters>Distorts>IWarp - Deformacja) i manipulując ustawieniami narzędzia, dopasowujemy warstwę z płomieniem. Należy np. nadać zaokrąglenie przy głowie, bądź wyciągnąć niektóre jęzory ognia :-).
Czynności 6.1 i 6.2 powtarzamy, aż cała fryzura pokryje się ogniem.

Pozostawioną sobie warstwę Płomyczek przenosimy nad czarne tło, tak by znajdowała się nad Przeróbka duplikat.
Zmieniamy sposób krycia warstwy Płomyczek na Screen (Rozjaśnianie). W ten sposób pozbyliśmy się czarnego koloru, a pozostały nam płomyczki :-). Dodatkowo płomyczki te są ładnie widoczne na tle rysów twarzy na warstwie Przeróbka duplikat.
W tym miejscu należy wymaskować zbędne obiekty na warstwie Przeróbka duplikat. Klikamy więc PPM na w/w warstwie i wybieramy 'Add Layer Mask' (Dodaj maskę warstwy). Wybieramy maskę białą. Zmieniamy kolor pędzla na czarny, ustawiamy dość duży rozmiar i zamalowujemy zbędne elementy.
Zdjęcie powinno nabrać już odpowiedniego charakteru. Pozostaje dodać warstwę na której namalujemy latający żar. W tym celu dodajemy pustą warstwę i malujemy kropki różnej wielkości. Przydatną opcją jest w tym wypadku ustawienie Losowe rozmiaru pędzla w jego opcjach.
Koloryzujemy warstwę z żarem Color>Colorize. Hue (odcień) na ok. 27, a Saturation (nasycenie) na mniej więcej 60. Zobaczcie co wam najbardziej pasuje.
To właściwie tyle :-). Czasem będzie trzeba dodać maski do wszystkich warstw z włoskami płomiennymi, tak by nie tworzyły się przepalenia.

:-) W niedalekiej przyszłości wszystkie punkty zostaną wzbogacone o opis fotograficzny. Jest to wersja wczesno alfowa.

Tworzenie pokazu slajdów DVD w Linuxie

2010-01-17T05:45:00.000-08:00

Z uwagi na posiadany od niedawna aparat i natłok imprez rodzinno/koleżeńskich związany ze świąteczno/sylwestrowym okresem było co focić. Pomyślałem sobie, że fajnie było by pokazać fotki nie tylko jako slajdy na komputerze, ale np. film DVD na dużym telewizorze :-)! Od razu zabrałem się do poszukiwania odpowiedniego oprogramowania na PC.

Pod system Microsoftu (legalnie) udało mi się znaleźć jedynie ... ich darmowego Windows Movie Maker'a, dołączanego standardowo do systemu Windows XP. Trafiłem jeszcze na łamacza języka o nazwie: Jahshaka, ale niestety nie udało mi się go zmusić do współpracy.

Sprawa pod GNU/Linuxem wyglądała znacznie przyjemniej. Można liczyć na mnogość oprogramowania poczynając od programów konsolowych do tych z pięknym cukierkowym interfejsem.

Jako stary użytkownik Linuxa, szukałem oprogramowania, które zrobi co zamierzyłem. A zamiary miałem w sumie dość proste:
pokaz slajdów z efektem miękkiego przejścia między zdjęciami,
możliwość zmiany tego efektu na przesunięcie zdjęcia,
możliwość dodania ścieżki dźwiękowej,
przewijanie panoram,
i co najważniejsze tzw. KenBurns efekt.

Ostatni efekt polega na przybliżaniu/oddalaniu fragmentu zdjęcia, przykład można zobaczyć tu: http://www.youtube.com/watch?v=nNTiyRDhlRY.

Wypróbowałem kilka programów:
ManDVD (http://www.kde-apps.org/content/show.php/ManDVD?content=83906)
Pakiet DVD-slideshow (dvd-slideshow.sourceforge.net/)
Kdenlive (www.kdenlive.org/)
Cinelerra (cinelerra.org/)

Pierwsze dwa to właściwie zestaw narzędzi (pakiet dvd-slideshow) i interfejs graficzny (ManDVD). Kdenlive to zaawansowany edytor do obróbki wideo z bardzo przyjaznym interfejsem i mnogością efektów. Podobnie Cinelerra, choć według mnie przyjazność interfejsu tej pozycji troszeczke kuleje.

Swoją przygodę rozpocząłem z ManDVD, który wydawał się idealny do tworzenia pokazów slajdów. Wszystko szło pięknie, do momentu gdy projekt miał być składany. Jakiś nieznośny błąd niepozwalał mi dokończyć projektowania DVD. Po usilnych próbach zrezygnowałem z niego i przeszedłem do następnej pozycji.

Kdenlive :-)! Naprawdę bardzo dopracowany interfejs, kilka ruchów myszką po załadowaniu dwóch fotek i widać jak wspaniałe narzędzie zostało przygotowane przez społeczność open-source. Po wstawieniu zdjęcia (klipu) najeżdżając w jego rogi możemy wstawiać efekty, oraz dodawać przejścia. Wszystko jest naprawdę świetnie zaprojektowane. Dodanie ścieżki dźwiękowej nie stanowi żadnego problemu, co więcej jest ona widoczna, dzięki czemu możemy wykorzystywać akcenty w muzyce do np. zmiany zdjęć na konkretny rytm, etc. Na stronie programu jest mnóstwo ciekawych tutoriali. Gorąco polecam! Niestety przy dużej ilości zdjęć, ustawianie wszystkiego ręcznie jest trochę kłopotliwe, dlatego szukałem dalej.

Cinelerra niestety zawiodła od wstępu, zdjęcia zaimportowane do zbioru 'Media' nie chciały się dodać do ścieżki filmu. 20 minut i następny kandydat ...

Pakiet dvd-slideshow zawiera wszystkie niezbędne narzędzia do stworzenia pokazu dvd. Stanowczo nie polecam osobom, które na dźwięk słowa 'terminal' bledną i dostają drgawek, będących wynikiem ciężkich przeżyć z linuksem. Tak, jest to w 100% NIE graficzny program. To właśnie on przypadł mi najbardziej do gustu. Gdyby nie liczba zdjęć (koło 200 w pokazie), plebiscyt wygrałby z pewnością Kdenlive.

W takim razie krótkie HOW-TO dotyczące dvd-slideshow.

Jak już mówiłem, w pakiecie znajdują się liczne narzędzia za pomocą których tworzony jest video pokaz slajdów:
dir2slideshow - odpowiada za przygotowanie indeksu zdjęć. Owocem jego pracy jest plik tekstowy, w którym widzimy kolejność zdjęć, czas ich wyświetlania, efekty i sposoby przejścia między zdjęciami. Dokładny opis opcji i przykłady poniżej.
dvd-slideshow - po utworzeniu indeksu, przychodzi czas na stworzenie video. Przydatne w dvd-slideshow jest renderowanie w niskiej rozdzielczości (opcja -L), dzięki czemu możemy 'szybko' podejrzeć jak będzie wyglądał nasz pokaz slajdów.
dvd-menu - to ostatnie narzędzie do tworzenia pokazu slajdów pozwala na dodanie przycisków menu, jego tła, przypisanie odpowiednich plików wideo do przycisków. Efektem działania dvd-menu jest katalod 'dvd_fs' z katalogami AUDIO i VIDEO, lub gotowy obraz płyty, wymagający jedynie wypalenia.

A teraz kilka przykładów.

Po pierwsze potrzebujemy katalog z (najlepiej) ułożonymi według kolejności wyświetlania w pokazie zdjęciami. Mój katalog nazywa się 'Zdjecia' (O_0).

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> ls Zdjecia/
001.jpg 002.jpg 003.jpg 004.jpg

Pozostając w katalogu nadrzędnym do katalogu Zdjecia, czyli u mnie DVDTEST, wydajemy komendę dir2slideshow:

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> dir2slideshow -n Test -t 4 -c 1 Zdjecia/

Wyjaśniam opcje:
-n - pozwala przypisać tytuł do pokazu slajdów, będzie on widoczny przed zdjęciami. Domyślnie są to białe litery na czarnym tle, zanikające w pierwsze zdjęcie - proste i eleganckie. By utworzyć pokaz bez slajdu tytułowego należy użyć opcji -notitle.
-t - definiuje czas wyświetlania zdjęcia w sekundach.
-c - to przypisanie efektu 'crossfade', czyli płynnego przejścia między dwoma zdjęciami. Cyfra oznacza sekundy trwania przejścia. Innym przejściem jest 'wipe', czyli przesunięcie zdjęcia na bok ekranu i wsunięcie w jego miejsce następnego.
na końcu widnieje katalog w którym znajdują się zdjęcia.

Indeks został stworzony jako Test.txt:

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> ls
Test.txt Zdjecia

W wypadku stosowania opcji -notitle, nazwą pliku indeksu będzie nazwa katalogu ze zdjęciami.

Teraz przyszedł czas na stworzenie pliku video. Służy do tego polecenie:

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> dvd-slideshow -L Test.txt

Pokaz slajdów generowany jest zgodnie z plikiem 'Test.txt'. Opcja '-L' nakazuje użycie niskiej rozdzielczości (352x240), co jest dobrym wyjściem, aby oglądnąć jaki będzie efekt końcowy.
Widzimy, że przybyło kilka plików do naszego katalogu:

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> ls
Test.log Test.txt Test.vob Test.xml Zdjecia

Możemy obejrzeć wideo np. przy użyciu mplayera:

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> mplayer Test.vob

Jeżeli kolejność, czasy wyświetlania i przejścia slajdów nas zadowalają, renderujemy plik wideo wysokiej jakości (720x480):

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> dvd-slideshow -H Test.txt

Zajmuje to stosunkowo więcej czasu niż render w niskiej rozdzielczości.

Następnym krokiem jest stworzenie menu, przy pomocy aplikacji dvd-menu.

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> dvd-menu -b Zdjecia/001.jpg -t Odtwarzaj -f Test.vob

Opcje użyte to:
-b - określa tło użyte w menu. Ja w przykładzie zastosowałem zdjęcie z pokazu slajdów.
-t - definiuje nazwę przycisku.
-f - przypisuje do przycisku plik wideo.

Interesującym nas efektem jest katalog 'dvd_fs':

tomek@linux-2jcd:~/Dokumenty/DVDTEST> ls
dvd_fs menu.vob Test.txt Test.xml Zdjecia
dvd-menu.log Test.log Test.vob vmgm.xml

Aby sprawdzić, czy efekt nas zadowala możemy obejrzeć nasze menu. Ja do tego celu używam program VLC.

Altannik - ptasi architekt z Nowej Gwinei

2009-11-29T12:15:00.000-08:00

Chciałbym pokazać wam niesamowite stworzonko! Niepozorna ptaszyna nazywana Altannikiem, występuje na terenach Nowej Gwinei i Australii (widoczny na filmie jest mieszkaniec Australii). Cechuje go nietypowy sposób przywabiania partnerki, mianowicie budowa altanek. Zresztą zobaczcie sami!

Grzybobranie!

2009-09-15T10:39:00.000-07:00

Jak na porządnego obywatela przystało, gdy nastaje jesień czas na grzybobranie :-). Grzybów nie zebrałem ale duużo znalazłem!

Cool player - alternatywa dla Winampa

2009-09-06T06:12:00.000-07:00

Mieliście kiedyś taki moment kiedy chcieliście klnąć na wszystkie demony, bo wasz nowy komp zacinał się podczas odtwarzania muzyki w Winampie? O co chodzi? Gry działają, wszystko śmiga i co? Zacina się podczas odtwarzania muzyki??!! Tych co wyłożyli swoje ciężko zarobione pieniądze nachodzi w tym momencie refleksja - po co było to wszystko.... Ale chwila! Nie łamcie się! Nie uderzajcie w płacz i szloch ;-)!! Istnieje alternatywa! CoolPlayer!

Główne zalety CoolPlayera:

mała zasobożerność
obsługuje pliki list Winampa (*m3u)
możliwość zmiany skórek (ciekawe przykłady na skinbase.org

CoolPlayer to niezwykle przyjemna aplikacja do odtwarzania wszystkich popularnych formatów muzycznych. Domyślnie obsługuje mp3, a dla zacietrzewiałych audiofili istnieją wtyczki do obsługi innych formatów (m.in.: MPC, FLAC, APE).

Najprzyjemniejsze w CoolPlayerze jest jego rozmiar. Pamiętacie Winampa z pasącego się jak stado otyłych bawołów na krzemowej łączce waszego ramu?? Instalując CoolPlayera możecie zapomnieć o bydle, ten miły programik bardziej przypomina królika. Jednego. I to nie takiego dużego. CoolPlayer zadowala się 2 do 3 MB pamięci! Naprawdę czuć różnicę po ociężałym Winampie.

Instalacja jest banalnie prosta, ze strony CoolPlayera ściągamy plik *.zip (około 300KB) z aktualnym buildem. Archiwum zip zawiera plik wykonywalny (nie jest to instalator), który wypakowujemy gdzieś, np. w katalogu "Moja Muzyka/CoolPlayer". I właściwie tyle :-).

Teraz szybko instrukcja obsługi:

z - poprzedni utwór (rew)
x - odtwarzaj (play)
c - pauza (pause)
v - stop
b - następny utwór (ffwd)

Teraz kilka przydatnych rad, po kliknięciu na odtwarzacz prawym przyciskiem i wybraniu "Options", możemy kliknąć przycisk "Register Filetypes" aby skojarzyć pliki muzyczne, które może odtworzyć CoolPlayer z programem. Ominie nas wtedy wątpliwa przyjemność najpierw uruchamiania programu, potem ładowania do niego naszych plików i dopiero ich słuchanie. Możliwe będzie również kliknięcie na pliku prawym przyciskiem i wybranie opcji "CoolPlayer queue" - czyli dodanie utworu do listy odtwarzania.

Domyślnie CoolPlayer nie jest widoczny na pasku zadań Windows, a jedynie w zasobniku systemowym (ten przy zegarze), jako obracająca się ikonka. Jeżeli chcemy to zmienić zaznaczamy opcję "Show on taskbar" w otworzonym wcześniej menu "Options".

Kropelki

2009-09-03T07:05:00.000-07:00

Kropelki znalezione w porannej rosie przy użyciu mieszka + szkło 50mm.

Eyes!

2009-08-29T05:59:00.000-07:00

I love them and the whole rest as well :-)!

Makro Ole! cd.

2009-08-26T00:44:00.000-07:00

Kilka innych zdjęć makro z Vivitara 200mm, w środowisku tzw. ruderalnym ;-), czyli na hałdzie piasku do budowy i w jej okolicach. Kowal bezskrzydły, Tygrzyk paskowany - krewniak krzyżaka, Stonka ziemniaczana - z pewnością prosto z Hameryki i jaszczurka prawdopodobnie zwinka...

Makro ole!

2009-08-25T12:32:00.000-07:00

Pierwsze zdjęcia makro, wszystkie fotki z wyjątkiem oka ważki, zrobione są Vivitarem 200mm podłączonym od mieszka. Dzięki temu płochliwe z natury owadziątka, czują się pewniej gdyż lufa obiektywu jest tak około metr od nich, a nie centymetr.